Δεκαπενταύγουστος: Η Κοίμηση της Θεοτόκου και γιατί θεωρείται το «Πάσχα του καλοκαιριού» | Dormition of the Theotokos

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι μία από τις πιο βαθιά ριζωμένες ημέρες στην ελληνική ψυχή. Δεν είναι απλώς μια αργία μέσα στο καλοκαίρι. Είναι ημέρα πίστης, μνήμης, οικογένειας, επιστροφής στον τόπο, πανηγυριών και εσωτερικής γαλήνης.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου, που τιμάται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου, θεωρείται από πολλούς το «Πάσχα του καλοκαιριού». Όχι επειδή έχει το ίδιο θεολογικό περιεχόμενο με την Ανάσταση του Χριστού, αλλά επειδή συγκεντρώνει εκατομμύρια πιστούς, γεμίζει εκκλησίες και μοναστήρια, ενώνει οικογένειες και κρατά ζωντανή μια παράδοση αιώνων.

Τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο

Στις 15 Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η λέξη «Κοίμηση» δεν χρησιμοποιείται τυχαία. Στην εκκλησιαστική γλώσσα δηλώνει την ειρηνική αναχώρηση της Παναγίας από την επίγεια ζωή και τη μετάβασή της κοντά στον Υιό της.

Η γιορτή δεν αντιμετωπίζεται ως ημέρα πένθους, αλλά ως ημέρα ελπίδας. Η Παναγία δεν τιμάται μόνο ως μητέρα του Χριστού, αλλά και ως μορφή παρηγοριάς, προστασίας και μεσιτείας για τους πιστούς.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Θεοτόκος έζησε μετά την Ανάσταση του Χριστού κοντά στον Απόστολο Ιωάννη και παρέμεινε σημείο αναφοράς για την πρώτη χριστιανική κοινότητα.

Γιατί λέγεται «Πάσχα του καλοκαιριού»

Ο χαρακτηρισμός «Πάσχα του καλοκαιριού» δείχνει τη μεγάλη σημασία που έχει ο Δεκαπενταύγουστος για τους Έλληνες. Όπως το Πάσχα φέρνει τους ανθρώπους πίσω στις πατρίδες τους, έτσι και ο Δεκαπενταύγουστος γεμίζει χωριά, νησιά, μοναστήρια και εκκλησίες.

Είναι μια ημέρα που συνδυάζει την πνευματικότητα με την ελληνική παράδοση. Πρωινές λειτουργίες, λιτανείες, τάματα, πανηγύρια, οικογενειακά τραπέζια και καλοκαιρινές συναντήσεις δημιουργούν ένα μοναδικό κλίμα.

Για πολλούς ανθρώπους, η ημέρα αυτή δεν είναι μόνο θρησκευτική. Είναι και συναισθηματική. Θυμίζει γονείς, παππούδες, χωριά, παλιές αυλές, εκκλησίες σε πλατείες, νησιώτικα πανηγύρια και την ανάγκη του ανθρώπου να ακουμπήσει κάπου τις αγωνίες του.

Η Παναγία στην ελληνική παράδοση

Στην Ελλάδα η Παναγία έχει ξεχωριστή θέση. Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν κάθε περιοχή έχει τη δική της Παναγία, το δικό της προσκύνημα, το δικό της όνομα και τη δική της ιστορία.

Παναγία της Τήνου, Παναγία Σουμελά, Παναγία Εκατονταπυλιανή, Παναγία Χοζοβιώτισσα, Παναγία της Αγιάσου, Παναγία Κρεμαστή και δεκάδες ακόμη προσκυνήματα αποτελούν σημεία αναφοράς για πιστούς από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο.

Η Παναγία αποκαλείται συχνά «Μητέρα», «Πλατυτέρα», «Γλυκοφιλούσα», «Παρηγορήτρια», «Γιάτρισσα» και «Οδηγήτρια». Αυτές οι προσφωνήσεις δείχνουν πόσο βαθιά έχει συνδεθεί με την ανάγκη του ανθρώπου για προστασία, παρηγοριά και ελπίδα.

Η νηστεία πριν από τον Δεκαπενταύγουστο

Πριν από τη γιορτή προηγείται η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου, από την 1η έως τις 14 Αυγούστου. Για τους πιστούς, αυτή η περίοδος δεν είναι απλώς διατροφικός περιορισμός. Είναι χρόνος προετοιμασίας, προσευχής, εγκράτειας και εσωτερικής τακτοποίησης.

Η νηστεία, όταν γίνεται με σωστό τρόπο και χωρίς υπερβολές, λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος δεν χρειάζεται μόνο υλική τροφή. Χρειάζεται και ηρεμία, συγχώρεση, ευγνωμοσύνη και πνευματική ανάσα.

Τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, ο Δεκαπενταύγουστος είναι συνδεδεμένος με μεγάλα πανηγύρια. Μετά τη λειτουργία και τις λιτανείες, οι πλατείες γεμίζουν μουσική, χορό, φαγητό και ανθρώπους που συναντιούνται ξανά έπειτα από καιρό.

Τα πανηγύρια δεν είναι απλώς διασκέδαση. Είναι κοινωνικός δεσμός. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια κοινότητα θυμάται ποια είναι, τι την ενώνει και πώς συνεχίζει την παράδοσή της από γενιά σε γενιά.

Από τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τα χωριά της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Θεσσαλίας, της Πελοποννήσου και της Κρήτης, ο Δεκαπενταύγουστος γίνεται αφορμή για επιστροφή στις ρίζες.

Η ημέρα της επιστροφής και της οικογένειας

Ο Δεκαπενταύγουστος πέφτει στην καρδιά του καλοκαιριού. Γι’ αυτό έχει συνδεθεί με διακοπές, ταξίδια, επισκέψεις σε συγγενείς, χωριά και πατρικά σπίτια. Πολλοί άνθρωποι που ζουν μακριά από τον τόπο τους επιστρέφουν αυτές τις ημέρες.

Έτσι, η γιορτή γίνεται και μια ευκαιρία επανασύνδεσης. Οι οικογένειες ξαναβρίσκονται γύρω από ένα τραπέζι, οι φίλοι συναντιούνται ξανά, οι ηλικιωμένοι βλέπουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους, και οι τοπικές κοινωνίες ζωντανεύουν.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η ημέρα έχει τόσο δυνατή θέση στη συλλογική μνήμη. Δεν είναι μόνο θρησκευτικό γεγονός. Είναι και κοινωνικό βίωμα.

Γιατί η Κοίμηση της Θεοτόκου συγκινεί τόσο πολύ

Η Παναγία συγκινεί επειδή συνδέεται με την πιο ανθρώπινη πλευρά της πίστης. Είναι η μητέρα που πονά, στέκεται, αντέχει, αγαπά και παρηγορεί. Για πολλούς πιστούς, η μορφή της είναι κοντά στον καθημερινό άνθρωπο, όχι μακριά από αυτόν.

Μητέρες που ανησυχούν για τα παιδιά τους, άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ασθένειες, οικογένειες που ζητούν δύναμη, ναυτικοί, ξενιτεμένοι και άνθρωποι που νιώθουν μόνοι βρίσκουν στη γιορτή αυτή έναν τρόπο να εκφράσουν την αγωνία και την ελπίδα τους.

Γι’ αυτό και τα τάματα, οι προσευχές και τα προσκυνήματα του Δεκαπενταύγουστου έχουν τόσο έντονο συναισθηματικό βάρος.

Δεκαπενταύγουστος 2026: πότε πέφτει

Το 2026, ο Δεκαπενταύγουστος πέφτει Σάββατο 15 Αυγούστου. Για την Ελλάδα αποτελεί εθνική αργία και μία από τις πιο σημαντικές ημέρες του καλοκαιριού.

Επειδή πέφτει Σάββατο, πολλοί εργαζόμενοι δεν θα έχουν επιπλέον καθημερινή ημέρα αργίας. Παρ’ όλα αυτά, η σημασία της ημέρας δεν αλλάζει: οι εκκλησίες, τα μοναστήρια και τα προσκυνήματα θα βρεθούν και πάλι στο επίκεντρο της γιορτής.

Το μήνυμα της ημέρας

Ο Δεκαπενταύγουστος μιλά για ελπίδα, πίστη και παρηγοριά. Θυμίζει ότι ο άνθρωπος χρειάζεται στιγμές που τον σηκώνουν πάνω από την καθημερινή αγωνία. Χρειάζεται να νιώθει ότι δεν είναι μόνος.

Σε μια εποχή γρήγορη, κουραστική και συχνά σκληρή, η Κοίμηση της Θεοτόκου προσφέρει ένα διαφορετικό μήνυμα: η δύναμη δεν βρίσκεται πάντα στον θόρυβο. Μπορεί να βρίσκεται και στη σιωπή, στην προσευχή, στη μνήμη, στην οικογένεια και στην πίστη.

Το συμπέρασμα

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι κάτι περισσότερο από μια καλοκαιρινή αργία. Είναι μια ημέρα που ενώνει πίστη, παράδοση, οικογένεια και ελληνική ταυτότητα.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι μόνο ένα μεγάλο εκκλησιαστικό γεγονός. Είναι μια γιορτή που αγγίζει την καρδιά πολλών ανθρώπων, γιατί μιλά για μητρική αγάπη, ελπίδα, παρηγοριά και επιστροφή σε όσα έχουν πραγματική αξία.

Γι’ αυτό ο Δεκαπενταύγουστος παραμένει, χρόνο με τον χρόνο, το μεγάλο καλοκαιρινό ραντεβού της πίστης και της παράδοσης.

👉 Δες επίσης: Περισσότερα θέματα Θρησκείας στο Anakalipto.net

Σημείωση: Το άρθρο έχει ενημερωτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα. Περιγράφει τη θρησκευτική σημασία, την ελληνική παράδοση και το κοινωνικό βίωμα του Δεκαπενταύγουστου, χωρίς να υποκαθιστά θεολογική ή εκκλησιαστική καθοδήγηση.

---

Πηγές και χρόνος ενημέρωσης

Το άρθρο ενημερώθηκε στις 14 Αυγούστου 2026 και βασίζεται σε εκκλησιαστικές και ημερολογιακές πηγές για την Κοίμηση της Θεοτόκου και τον Δεκαπενταύγουστο.

• Greek Orthodox Archdiocese of America – Feast of the Dormition of the Theotokos
• Greek Orthodox Archdiocese of America – The Dormition of the Theotokos
• Timeanddate – Dormition of the Holy Virgin in Greece
• Hellenic Republic / Ministry of Foreign Affairs – Public Holidays

Σε ποιους θα πεις Χρόνια Πολλά τον μήνα Σεπτέμβριο;

  

Εορτές

Καλωσορίζουμε το μήνα Σεπτέμβριο και ετοιμαζόμαστε να ευχηθούμε σε γνωστά και αγαπημένα πρόσωπα που έχουν την ονομαστική τους εορτή!

Πάμε να δούμε ποιοι γιορτάζουν:

1.Αθηνά, Αντιγόνη, Ασπασία, Θεανώ, Κλειώ, Κλεοπάτρα, Μαργαρίτα, Μελέτιος, Συμεών, Χαρίκλεια,

3 Άνθιμος,

4 Ερμιόνη,

5 Ζαχαρίας,

8 Μαρία,

9 Ιωακείμ,

11 Ευανθία,

13 Αριστείδης,

14 Σταύρος, Σταυρούλα,

15 Νικήτας, Βησσαρίων,

16 Ευφημία,

17 Σοφία, Ελπίδα, Αγάπη,

18 Αριάδνη,

20 Ευστάθιος, Ευσταθία,

23 Πολυξένη,

24 Θέκλα,

25 Ευφροσύνη, Φρόσω,

27 Ζήνων,

29 Κυριάκος, Κυριακούλα

 

Χριστόψωμο ή αλλιώς Ψωμί των Χριστουγέννων

Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το Χριστόψωμο είναι ευλογημένο ψωμί. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές και είναι απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός.

Το φτιάχνουν οι γυναίκες με ιδιαίτερη φροντίδα και υπομονή. Το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία. Χρησιμοποιούν ακριβά υλικά , ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι , ροδόνερο , μέλι , σουσάμι , κανέλα και γαρίφαλα, λέγοντας: «Ο Χριστός γεννιέται , το φως ανεβαίνει, το προζύμι για να γένει».

Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λωρίδες από τη ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή με το πιρούνι, όπως λουλούδια , φύλλα, καρπούς, πουλάκια, τα οποία συμβολίζουν την αφθονία που θέλουν να έχουν στην παραγωγή των ζώων και της σοδειάς του σπιτιού τους.

Μερικοί συνηθίζουν στη μέση του χριστόψωμου να βάζουν ένα άβαφο αυγό, το οποίο συμβολίζει τη γονιμότητα.

Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης παίρνει το χριστόψωμο, το στατυρώνει, το κόβει και το μοιράζει σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονται στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Μερικοί, εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. ‘Οπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του.

Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα το Χριστό.

Κατά τόπους φτιάχνεται σε διάφορες μορφές και έχει διαφορετικές ονομασίες όπως: «το ψωμί του Χριστού», «Σταυροί», «βλάχες» κ.ά.». Τα χριστόψωμα, αποτελούν το βασικό ψωμί των Χριστουγέννων και το ευλογημένο, αφού αυτό θα στηρίξει τη ζωή του νοικοκύρη και της οικογένειάς του. Το έθιμο αυτό διατηρείται σε ορισμένα μέρη της Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη.

Η συνήθεια αυτή είναι πολύ βαθειά ριζωμένη. Το ζύμωμα του χριστόψωμου θεωρείται έργο θείο και είναι έθιμο καθαρά Χριστιανικό. 

Πάπας Φραγκίσκος: Ελλάδα, η μνήμη της Ευρώπης

Η μεγάλη αίθουσα του Προεδρικού Μεγάρου ήταν κατάμεστη με επιφανείς προσωπικότητες — με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα, την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, τον Μαργαρίτη Σχοινά, τους Υπουργούς Νίκο Δένδια, Νίκη Κεραμέως, Νότη Μηταράκη, μεταξύ άλλων, και τον Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, να είναι κάποιοι από όσους έδωσαν το παρών στην ομιλία του Πάπα Φραγκίσκου το Σάββατο το μεσημέρι. 

«Χωρίς την Αθήνα και χωρίς την Ελλάδα», δήλωσε ο Πάπας, ξεκινώντας έτσι την πρώτη του επίσκεψη στη χώρα μας, «η Ευρώπη και ο κόσμος δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα». Ο Ποντίφικας έφτασε στην Ελλάδα από την Κύπρο λίγα λεπτά μετά τις 11 — στο Προεδρικό Μέγαρο, περιμετρικά της αυλής του οποίου στέκονταν Εύζωνες, τον υποδέχθηκε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, χάρη σε πρόσκληση της οποίας βρίσκεται στην Ελλάδα. 

Μετά από δύο σύντομες ιδιωτικές συναντήσεις με την Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, τον λόγο πήρε πρώτα η κ. Σακελλαροπούλου, αποκαλώντας την παρουσία του Ποντίφικα στη χώρα «ιδιαίτερη τιμή» και λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως ο ίδιος, βαδίζοντας στα χνάρια των Αποστόλων, μεταφέρει ισχυρό μήνυμα «πίστης και αδελφοσύνης», ενώ τον ευχαρίστησε επίσης για τη θερμή του στήριξη στο θέμα της Αγίας Σοφίας, ώστε αυτή να παραμείνει «οικουμενικό σύμβολο θρησκευτικής λατρείας» και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς προσβάσιμο σε όλους. 

Η ομιλία του Πάπα Φραγκίσκου, την οποία πραγματοποίησε στα Ιταλικά, άγγιξε πολλά θέματα — την ιστορική και πολιτισμική σημασία και συμβολή της Ελλάδος στον Δυτικό πολιτισμό και την δημοκρατία, την πανδημία και την κλιματική κρίση, το μεταναστευτικό, αλλά και την «οπισθοδρόμηση της δημοκρατίας» που παρατηρείται στην Ευρώπη και αλλού. «Είναι σύνθετη», είπε ο Ποντίφικας για τη δημοκρατία, «ενώ ο αυταρχισμός κινείται γρήγορα και, οι εύκολες διαβεβαιώσεις που προτείνει με λαϊκισμούς, φαίνονται δελεαστικές». Τόνισε πως ο σκεπτικισμός απέναντι στη δημοκρατία προκαλείται «από την απόσταση των θεσμών, από τον φόβο της απώλειας της ταυτότητας, από την γραφειοκρατία», μια κατάσταση που συμπλήρωσε ότι επιλύεται με «καλή πολιτική», τονίζοντας πως πρέπει να δοθεί προσοχή στις «αδύναμες ζώνες» για να υπάρξει συμμετοχή όλων στην «τέχνη του κοινού αγαθού», πως πρέπει να περάσουμε από τον κομματισμό και την μεροληψία στην ενεργή συμμετοχή, για να αποφύγει η Ευρώπη τις πολιτικές πολώσεις μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, και να προχωρήσει μπροστά.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα Πολιτικά του Αριστοτέλη, στην Οδύσσεια και τον Όμηρο, στον όρκο του Ιπποκράτη, λέγοντας πως από την Ελλάδα «διευρύνθηκαν οι ορίζοντες της ανθρωπότητας», πως τα ελληνικά — τα οποία αποκάλεσε «γλώσσα αθάνατη» — έγιναν η γλώσσα της ανθρώπινης σοφίας, πως εδώ συνειδητοποίησε ο άνθρωπος ότι «είναι “ζώον πολιτικόν”», εδώ γεννήθηκε η δημοκρατία. Αναφέρθηκε στην Ακρόπολη — «ορατή από μακριά για τους ταξιδιώτες που, κατά τη διάρκεια χιλιετιών, την πλησίασαν, πρόσφερε μια αδιάσειστη αναφορά στη θεότητα». Χρησιμοποιώντας το δέντρο της ελιάς ως σύμβολο αλληλεγγύης και σύμβολο διαφορετικών εδαφών που βλέπουν την ίδια θάλασσα, ο Ποντίφικας μίλησε για την κλιματική αλλαγή και τις πρόσφατες πυρκαγιές, και πρότεινε το συγκεκριμένο δέντρο να γίνει σύμβολο της θέλησης της αντιμετώπισης της κλιματικής κρίσης.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο προσφυγικό, ένα θέμα στο οποίο ο Πάπας έχει δείξει αμέριστη ευαισθησία, θέμα που τον έφερε στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στη Λέσβο, όπου θα μεταβεί και αύριο, το 2016, και ένα ζήτημα που υπήρξε κεντρικό κομμάτι της επίσκεψης του στην Κύπρο, από την οποία θα πάρει μαζί του στη Ρώμη 50 πρόσφυγες. Προτρέποντας και πάλι σε αλληλεγγύη προς ανθρώπους που δεν ανήκουν στο λαό μας, ο Ποντίφικας αναγνώρισε ότι κάτοικοι ορισμένων ελληνικών νησιών έχουν δει να καταφθάνει αριθμός προσφύγων μεγαλύτερος κι από τον πληθυσμό τους, ενώ κατέκρινε την «Ευρωπαϊκή χρονοτριβή» στο ζήτημα. «Η Ευρωπαική Κοινότητα, μαστιζόμενη από εθνικιστικούς εγωισμούς, αντί να είναι φορέας αλληλεγγύης, μερικές φορές εμφανίζεται αμετακίνητη και ανοργάνωτη», δήλωσε. Για μία ακόμα φορά, προέτρεψε να δοθεί προσοχή σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη — «τα βάσανα μας φέρνουν κοντά και η αναγνώριση ότι ανήκουμε στην ίδια εύθραυστη ανθρωπότητα θα μας βοηθήσει να οικοδομήσουμε ένα μέλλον πιο ολοκληρωμένο και ειρηνικό». Ο Ποντίφικας μίλησε επίσης για την πανδημία, τις «σκόπιμες επεμβάσεις» των Αρχών της χώρας, και τη σημασία του δικαιώματος όλων για φροντίδα και θεραπεία. Ειδική αναφορά έκανε στη συμφωνία των Πρεσπών, επαινώντας την Ελλάδα για την υπογραφή της.

«Η μνήμη της Ευρώπης» — έτσι αποκάλεσε ο Ποντίφικας την Ελλάδα, και αναφέρθηκε στα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης, χρησιμοποιώντας μια φράση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη — «Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος» — για να αναφερθεί στην ανθρώπινη ελευθερία, ενώ τόνισε πως ανανεώνει την ευγνωμοσύνη του για τη νομική αναγνώριση της καθολικής κοινότητας στη χώρα, και επανέλαβε το αδελφικό μήνυμα που είχε απευθύνει στους καθολικούς η προσωρινή κυβέρνηση της χώρας πριν 200 χρόνια. Κλείνοντας την ομιλία του, Πάπας Φραγκίσκος αναφέρθηκε και πάλι από την γενέτειρα της, στη δημοκρατία. «Από αυτή την πόλη, από αυτό το λίκνο του πολιτισμού υψώθηκε και πάντα ας υψώνεται ένα μήνυμα που προσανατολίζει προς τα Άνω και προς τον άλλο», δήλωσε. «Στα δελεάσματα του αυταρχισμού ας απαντά με τη δημοκρατία, στην ατομιστική αδιαφορία ας αντιπαραθέτει τη φροντίδα για τον άλλο, τον πτωχό και την πλάση, που είναι οι ουσιώδεις βάσεις για έναν ανανεωμένο ανθρωπισμό, τον οποίο έχουν ανάγκη οι καιροί μας και η Ευρώπη μας». «Ο Θεός», είπε στα ελληνικά, «να ευλογεί την Ελλάδα».

Πηγή

Νηστεία των Χριστουγέννων: Πότε ξεκινάει

Η νηστεία αρχίζει στις 15 Νοεμβρίου και λήγει στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή των Χριστουγέννων. Κατά τη διάρκειά της δεν καταλύεται το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα αβγά. 

Αντίθετα, για τις πρώτες 33 ημέρες της (που συμβολίζουν τα χρόνια της ζωής του Ιησού Χριστού), δηλαδή μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου, έχουμε κατάλυση ιχθύος όλες τις μέρες, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.

Το ψάρι επίσης καταλύεται στη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου) οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει. Από τις 18 έως τις 23 Δεκεμβρίου έχουμε κατάλυση οίνου και ελαίου, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.

Την τελευταία ημέρα της νηστείας (24η Δεκεμβρίου), παραμονή Χριστουγέννων, τηρείται αυστηρή νηστεία, εκτός κι αν πέσει Σαββατοκύριακο, οπότε έχουμε κατάλυση οίνου και ελαίου.

Με πληροφορίες από: wikipedia I Το είδαμε εδώ

Μητροπολίτης Γαβριήλ: Να μην κατηγορούμε τους νέους για τον ιό. Ζητούν το καλό παράδειγμα

Ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας Γαβριήλ, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα κουβέντα, μιλά στον Διονύση Αντωνέλλο για τους νέους, τον ρόλο της Εκκλησίας τον καιρό του κορωνοϊού, την επιστημονική κοινότητα και το νέο εμβόλιο.

Ο Μητροπολίτης Ξάνθης άνοιξε τις εκκλησίες παρά την απαγόρευση: «Μας θωρακίζει το Σώμα του Χριστού»

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η στάση του Μητροπολίτης Ξάνθης, Παντελεήμων, ο οποίος παρά τα μέτρα απαγόρευσης καλεί τους πιστούς στις εκκλησίες για να κοινωνήσουν και να πάρουν αντίδωρο, ενώ την ίδια ώρα δηλώνει πως μόνο το «Σώμα του Χριστού μπορεί να μας θωρακίσει».

Ειδικότερα ο Μητροπολίτης Ξάνθης, Παντελεήμων, δήλωσε πως οι εκκλησίες της περιοχής θα είναι ανοιχτές, έως τις 14 Δεκεμβρίου (ημέρα που τυπικά λήγει το lockdown), παρά τα μέτρα απαγόρευσης για τη διασπορά του κορωνοϊού.

Σύμφωνα με το thraki.com.gr, ο Μητροπολίτης ενημέρωσε τους ιερείς και τους κάλεσε να ανοίξουν τις εκκλησίες, ενώ οι πιστοί θα μπορούν να κοινωνήσουν κανονικά.

Παράλληλα, η λειτουργία θα τελειώνει όσο γίνεται πιο νωρίς, ενώ το αντίδωρο θα μοιράζεται στην είσοδο του ναού.

Πήρα την απόφαση αυτή γιατί ο Δεκέμβρης… έχει πολλές γιορτές

Ο Μητροπολίτης Ξάνθης, επισημαίνει ότι πήρε αυτή την απόφαση επειδή ο Δεκέμβρης έχει πολλές γιορτές και οι άνθρωποι πρέπει να προσευχηθούν και να κοινωνήσουν για να «μη βγούμε από αυτή την περίοδο της καραντίνας με ψυχολογικά προβλήματα».

«Βέβαια μας ενδιαφέρει η σωματική υγεία αλλά πρέπει να μας ενδιαφέρει και η ψυχική υγεία. Η δυσκολία με το κλείσιμο των ανθρώπων, έγκειται περισσότερο στις πόλεις και όχι στα χωριά. Στα χωριά, είναι οι μονοκατοικίες, υπάρχουν οι αυλές, θα βγει κανείς, θα πάει στον κήπο του, θα πάει στο χωράφι του και έτσι θα περάσει η ώρα του. Όταν όμως μια οικογένεια 5-6 ατόμων, ζει μέσα σε ένα διαμέρισμα 60-80 τετραγωνικών και υπάρχουν παιδιά, έφηβοι με τον δυναμισμό τους κλπ, καταλαβαίνετε πως δημιουργούνται και εσωτερικά προβλήματα. Άρα λοιπόν θα πρέπει να ενδιαφερθούμε και για την ψυχική υγεία των ανθρώπων. Να μην βγούμε δηλαδή από αυτήν την περίοδο της καραντίνας, με ψυχολογικά προβλήματα», ανέφερε.

Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού είναι το μόνο που μας θωρακίζει

«Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού είναι το μόνο που μας θωρακίζει από τον κορωνοϊό, αλλά και από οποιαδήποτε άλλη ασθένεια» δηλώνει ο Μητροπολίτης Ξάνθης και συνεχίζει:

«Οι Ιεροί Ναοί, όλη την ημέρα είναι ανοικτοί. Θα μπορεί ο κάθε χριστιανός να πάει να ανάψει το κεράκι του, να προσκυνήσει, σήμερα τον Άγιο Σάββα, αύριο τον Άγιο Νικόλαο, την ερχόμενη εβδομάδα την Αγία Άννα. Είναι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι γιορτάζουν αυτές τις ημέρες. Μπορούν να πάνε και να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου, να ανάψουν το κεράκι τους, να καθίσουν 5-10 λεπτά και να προσευχηθούν. Οι Ιερείς θα βγάζουν το αντίδωρο στην είσοδο του Ναού, ώστε όποιος θέλει να περάσει να πάρει το αντίδωρο», ανέφερε.

Πηγή

Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος: «Χρειαζόμαστε οξυγόνο πίστης»

Σε δήλωση σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί με τους κλειστούς ναούς στη χώρα μας, εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, προχώρησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος.

Ο Σεβασμιότατος αρχικά αναφέρεται στο άνοιγμα που πραγματοποιείται στους ναούς σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στην Αμερική, ενώ διερωτάται γιατί στην Ελλάδα «η λατρεία αστυνομεύεται»: Όπως αναφέρει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης χαρακτηριστικά: «Γιατί στην Ελλάδα τόσο ασφυκτικά τα μέτρα; Γιατί, αντί σταδιακά να χαλαρώνουν, τώρα η λατρεία να αστυνομεύεται; Γιατί εδώ, στον ευλογημένο τόπο μας, που είναι γεμάτος από μοναστήρια, εκκλησάκια και προσκυνήματα, αν πας να ανάψεις ένα κεράκι στον ναό, κινδυνεύεις με πρόστιμο; Να πηγαίνεις σαν κλέφτης ή και λίγο ψεύτης!».

Zητά οι ναοί την περίοδο των Χριστουγέννων να είναι ανοιχτοί καθώς «ο εκκλησιασμός μας τα Χριστούγεννα πολύ πιο ουσιαστικός από τους στολισμούς, τα δώρα, την εμπορική κίνηση, τις εστιάσεις. Γι’ αυτό βάλαμε πρόθυμα τις μάσκες. Με την ελπίδα ότι θα ανασάνει επιτέλους η ψυχή μας τέτοιες μέρες. Οι ναοί πρέπει να ανοίξουν άμεσα. Με όρους ασφαλώς υγειονομικούς και αυστηρούς. Αλλά και λογικούς».

O Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος, στη συνέχεια αναφέρει, ότι λόγω της κατάστασης, ο κόσμος πλέον έχει ανάγκη από μια «ανάσα» λέγοντας ότι η πίστη είναι βαθιά ριζωμένη στις καρδιές των πιστών, «είναι πιο αναγκαία από την αναπνοή μας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ο Σεβασμιότατος στη συνέχεια διερωτάται αν στους Ναούς υπήρξε διασπορά της πανδημίας μεγαλύτερη από τα supermarkets και τα καταστήματα, αναφέροντας ότι οι πιστοί δεν κόλλησαν. «Μήπως οι υπουργοί και βουλευτές κόλλησαν στα γραφεία τους», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Μήπως υπήρξε διασπορά της πανδημίας στους ναούς, που ούτως ή άλλως ένας μικρός αριθμός πιστών συμμετείχε, μεγαλύτερη από τα supermarkets και τα καταστήματα; Υπάρχει τέτοια ένδειξη και δεν το γνωρίζουμε; Και πώς εξηγείται η γεωγραφική κατανομή της διασποράς; Μήπως και γι’ αυτό έφταιγαν οι χριστιανοί της Μακεδονίας και της Θράκης, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα ήταν λιγότερο ευλαβείς; Και αν αρρώστησαν κάποιοι κληρικοί ή μοναχοί, αυτό τί σημαίνει; Ότι κόλλησαν στην Εκκλησία; Και γιατί κόλλησαν οι κληρικοί και όχι οι πιστοί; Μήπως οι υπουργοί και βουλευτές κόλλησαν στα γραφεία τους;», αναρωτιέται.

«Έχουμε ανάγκη από ανάσα. Ασφυκτιούμε! Δεν μπορούμε άλλο», τονίζει και συνεχίζει «Η πίστη είναι πολύ βαθιά ριζωμένη στις καρδιές των πιστών. Είναι πιο αναγκαία από την αναπνοή μας. Τα μέτρα που επιβάλλονται χωρίς να ακούγεται ούτε η ανάσα μας ούτε και η κραυγή μας είναι θανατηφόρα για την ύπαρξή μας. Δεν αντέχουμε. Η ανάγκη της Εκκλησίας και των μυστηρίων της είναι υπαρκτική ανάγκη. Και όσο πλησιάζουν τα Χριστούγεννα το αίσθημα της ασφυξίας επιτείνεται».

«Ζητούμε όμως και τον σεβασμό στην πίστη και στην ανάγκη της πνευματικής επιβίωσής μας. Τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μας έριξαν στην Εντατική. Χρειαζόμαστε οπωσδήποτε οξυγόνο και… αναπνευστήρα. Χρειαζόμαστε τους ναούς μας ανοιχτούς. Τουλάχιστον όχι κλειδωμένους και επιτηρούμενους. Οι κλειστοί ναοί απειλούν τους πιστούς. Οι ανοιχτοί όλους τους ιούς», καταλήγει.

Αναλυτικά η δήλωση του Σεβασμιωτάτου αναφέρει:

Διαβάζει κανείς ότι στην Αγγλία ανοίγουν οι εκκλησίες για τα Χριστούγεννα. Μαζί με όλες και οι Ορθόδοξες. Από σήμερα και η Ιρλανδία επιτρέπει 50 πιστούς στις λειτουργίες.

Στην Ολλανδία δεν έκλεισαν καθόλου στη δεύτερη φάση, και ας υπήρξε τεράστια έκρηξη κρουσμάτων και θυμάτων της πανδημίας.

Το ίδιο στην Πολωνία, καίτοι κι εδώ η κατάσταση υπήρξε πολύ δριμύτερη από ό,τι στην Ελλάδα.

Στις ΗΠΑ, το Ανώτατο Δικαστήριο απαγόρευσε στην πολιτεία της Νέας Υόρκης να επιβάλει αυστηρά όρια παρουσίας σε οίκους θρησκευτικής λατρείας, ως αντισυνταγματική ενέργεια.

Ο Μακρόν ανακοινώνει άνοιγμα των εκκλησιών στη Γαλλία. Γιατί; Επειδή οι πιστοί είναι λιγότεροι και συνεπώς η απειλή μικρότερη; Ή μήπως επειδή «η τέλεση των θρησκευτικών καθηκόντων είναι συνταγματικό δικαίωμα» στη Γαλλία και στην Αμερική και όχι στην Ελλάδα;

Τώρα βλέπουμε και στην Κύπρο. Επιβάλλονται μέτρα, που δεν στερούν από τον πιστό λαό την αναπνοή του. 75 πιστοί σε κάθε ναό. Η Λεμεσός και η Πάφος ανοίγουν τους ναούς για να γιορτάσουν τον Απόστολο Ανδρέα. Η Πάτρα κλείνει τον Άγιο Ανδρέα για να μη γιορτάσει τον Άγιό της ο λαός! Με αστυνομική επιτήρηση. Και ακολουθούν οι άγιοι του Δεκεμβρίου. Και μετά Χριστούγεννα…

Και διερωτόμαστε: Γιατί στην Ελλάδα τόσο ασφυκτικά τα μέτρα; Γιατί, αντί σταδιακά να χαλαρώνουν, τώρα η λατρεία να αστυνομεύεται;

Γιατί εδώ, στον ευλογημένο τόπο μας, που είναι γεμάτος από μοναστήρια, εκκλησάκια και προσκυνήματα, αν πας να ανάψεις ένα κεράκι στον ναό, κινδυνεύεις με πρόστιμο; Να πηγαίνεις σαν κλέφτης ή και λίγο ψεύτης!

Να μην υπάρχει πρόνοια να πας στο κοιμητήριο να κλάψεις τον άνθρωπό σου, να κάνεις ένα τρισάγιο για την ψυχή του, να ρίξεις λίγο σταράκι ή λίγο χώμα στο μνήμα του!

Γιατί δεν προβλέπεται ούτε ένας πιστός στη θεία λειτουργία ή στις ακολουθίες και απαγορεύονται παντελώς τα μυστήρια (γάμοι και βαπτίσεις) και οι ιεροτελεστίες;

Ακόμη και στις κηδείες η περιοριστική ασφυξία είναι ακατανόητη. Δηλαδή αν πεθάνει μια πολύτεκνη μάνα ή ένας πατέρας, τα αδέλφια, τα παιδιά και τα εγγόνια τους θα εμποδιστούν να πάνε να τους αποχαιρετίσουν, να τους κλάψουν και να προσευχηθούν;

Και τί θα πείραζε ένα μέτρο συμμετοχής των πιστών στους ναούς, όπως στην Κύπρο, ανάλογα με το μέγεθος του ναού και στη βάση των ενδεδειγμένων αποστάσεων ασφαλείας;

Μήπως οι Κύπριοι είναι λιγότερο θερμοί στην πίστη τους, λιγότερο εκδηλωτικοί από ό,τι εμείς και γι’ αυτό ο κίνδυνος εκτροπών είναι μεγαλύτερος στην Ελλάδα από ό,τι εκεί;

Μήπως υπήρξε διασπορά της πανδημίας στους ναούς, που ούτως ή άλλως ένας μικρός αριθμός πιστών συμμετείχε, μεγαλύτερη από τα supermarkets και τα καταστήματα; Υπάρχει τέτοια ένδειξη και δεν το γνωρίζουμε;

Και πώς εξηγείται η γεωγραφική κατανομή της διασποράς; Μήπως και γι’ αυτό έφταιγαν οι χριστιανοί της Μακεδονίας και της Θράκης, ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα ήταν λιγότερο ευλαβείς;

Και αν αρρώστησαν κάποιοι κληρικοί ή μοναχοί, αυτό τί σημαίνει; Ότι κόλλησαν στην Εκκλησία; Και γιατί κόλλησαν οι κληρικοί και όχι οι πιστοί; Μήπως οι υπουργοί και βουλευτές κόλλησαν στα γραφεία τους;

Γιατί γίνονται ανεκτές οι αντιδράσεις και δημόσιες προκλητικές παραβιάσεις κομμάτων ή πολιτικών φορέων και δεν υπάρχει λίγη ανοχή για εκλογικευμένη λειτουργία των εκκλησιών; Γι’ αυτό μιλάμε, όχι για κάτι άλλο.

Έχουμε ανάγκη από ανάσα. Ασφυκτιούμε! Δεν μπορούμε άλλο.

Ποιος φταίει τελικά για όλα αυτά; Ο κακομαθημένος «λαός του Θεού»; Η παθητική στάση της Εκκλησίας; Η έλλειψη κατανόησης από την πλευρά της πολιτείας; Ή μήπως προκαταλήψεις και εχθρικότητα ή ακόμη και διάθεση προσβολής και δίωξης της Εκκλησίας και των πιστών; Τί φταίει;

Άσχετα με το ποιος φταίει, κάτι πρέπει να αλλάξει, με σεβασμό και στην κρισιμότητα της καταστάσεως, αλλά και στην αναγκαιότητα της πνευματικής επιβιώσεώς μας.

Η πίστη είναι πολύ βαθιά ριζωμένη στις καρδιές των πιστών. Είναι πιο αναγκαία από την αναπνοή μας. Τα μέτρα που επιβάλλονται χωρίς να ακούγεται ούτε η ανάσα μας ούτε και η κραυγή μας είναι θανατηφόρα για την ύπαρξή μας. Δεν αντέχουμε. Η ανάγκη της Εκκλησίας και των μυστηρίων της είναι υπαρκτική ανάγκη. Και όσο πλησιάζουν τα Χριστούγεννα το αίσθημα της ασφυξίας επιτείνεται.

Σεβόμαστε όλα τα μέτρα και πρέπει να τα τηρούμε με απόλυτη συνέπεια, και για να προφυλάξουμε τη δική μας και τη δημόσια υγεία ασφαλώς, αλλά και για να περισώσουμε τις τελευταίες αναπνοές της πίστης μας.

Δεχόμαστε ευχαρίστως τα πάντα προκειμένου να μείνουν οι εκκλησιές μας ανοιχτές. Για να μείνει ανοιχτή και μία χαραμάδα ελπίδας μέσα μας. Λίγο φως. Το οξυγόνο της θείας λατρείας μας είναι πολύ πιο αναγκαίο από το οξυγόνο της αναπνοής.

Και ο εκκλησιασμός μας τα Χριστούγεννα πολύ πιο ουσιαστικός από τους στολισμούς, τα δώρα, την εμπορική κίνηση, τις εστιάσεις. Γι’ αυτό βάλαμε πρόθυμα τις μάσκες. Με την ελπίδα ότι θα ανασάνει επιτέλους η ψυχή μας τέτοιες μέρες.

Οι ναοί πρέπει να ανοίξουν άμεσα. Με όρους ασφαλώς υγειονομικούς και αυστηρούς. Αλλά και λογικούς.

Σεβόμαστε την κρίση και τη λογική της προστασίας της υγείας μας. Δεν θέλουμε καθόλου να γίνουμε υπεύθυνοι για την κακή υγεία και τον θάνατο συνανθρώπων μας. Ούτε να ασεβήσουμε στην ευθύνη των αρμοδίων. Ποτέ και καθόλου. Ας αναλάβουμε κι εμείς ως Εκκλησία την ευθύνη που μας αναλογεί.

Ζητούμε όμως και τον σεβασμό στην πίστη και στην ανάγκη της πνευματικής επιβίωσής μας. Τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μας έριξαν στην Εντατική. Χρειαζόμαστε οπωσδήποτε οξυγόνο και… αναπνευστήρα. Χρειαζόμαστε τους ναούς μας ανοιχτούς. Τουλάχιστον όχι κλειδωμένους και επιτηρούμενους.

Οι κλειστοί ναοί απειλούν τους πιστούς. Οι ανοιχτοί όλους τους ιούς.

Πηγή