Είναι λίγο μετά τα μεσάνυχτα, η μουσική δυναμώνει και στο κέντρο της πίστας μια γυναίκα με γκρίζα μαλλιά χορεύει σαν να μην υπάρχει κανείς γύρω της. Δεν προσπαθεί να δείξει νεότερη, ούτε να αποδείξει κάτι. Βγήκε για να ακούσει τη μουσική που αγαπά, να συναντήσει τις φίλες της και να περάσει καλά.
Αυτή η εικόνα εμφανίζεται όλο και συχνότερα στα διεθνή media. Γυναίκες άνω των 40 επιστρέφουν στα κλαμπ, στα φεστιβάλ και στις βραδιές ηλεκτρονικής μουσικής, μετατρέποντας την έξοδο σε κάτι πολύ περισσότερο από μια νοσταλγική επιστροφή στα νιάτα. Για πολλές είναι ένας τρόπος να ξαναβρούν ένα κομμάτι του εαυτού τους που είχε χαθεί ανάμεσα σε δουλειά, οικογένεια και υποχρεώσεις.
Η πίστα δεν ανήκει μόνο στους νέους
Η γενιά που γνώρισε τη house, την techno και τη rave κουλτούρα τη δεκαετία του ’90 μεγάλωσε, αλλά η σχέση της με τη μουσική δεν εξαφανίστηκε. Κάποιες γυναίκες δεν σταμάτησαν ποτέ να βγαίνουν. Άλλες απομακρύνθηκαν για χρόνια, όταν η μητρότητα, η εργασία ή η καθημερινή φροντίδα των άλλων άφησαν ελάχιστο χώρο για μια νύχτα που θα ανήκει αποκλειστικά στις ίδιες.
Τώρα επιστρέφουν με διαφορετικούς όρους. Επιλέγουν προσεκτικότερα τις εκδηλώσεις, κανονίζουν την έξοδο με φίλες, προτιμούν χώρους όπου αισθάνονται ασφαλείς και δεν θεωρούν απαραίτητο να μείνουν μέχρι το πρωί. Η διασκέδαση δεν μετριέται πλέον με την υπερβολή, αλλά με το πόσο ζωντανή και ελεύθερη αισθάνεται κάποια όταν φεύγει από την πίστα.
Τι έδειξε η έρευνα για τις γυναίκες 40 έως 65 ετών
Η συζήτηση δεν στηρίζεται μόνο σε προσωπικές ιστορίες. Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Psychology of Music κατέγραψε τις εμπειρίες 136 γυναικών ηλικίας 40 έως 65 ετών που συμμετείχαν σε εκδηλώσεις ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής. Περίπου οκτώ στις δέκα είχαν παρουσία στη συγκεκριμένη σκηνή για περισσότερες από δύο δεκαετίες.
Οι συμμετέχουσες μίλησαν για τη μουσική και τον χορό ως πηγές ενέργειας, κοινωνικής σύνδεσης και αυτοέκφρασης. Περιέγραψαν την πίστα ως έναν χώρο όπου μπορούν προσωρινά να αφήσουν στην άκρη τους καθημερινούς ρόλους και να αισθανθούν ξανά μέλη μιας κοινότητας. Δεν πηγαίνουν απλώς για να «ξεφύγουν». Πηγαίνουν για να θυμηθούν ποια είναι όταν δεν χρειάζεται να φροντίζουν, να οργανώνουν ή να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των άλλων.
Η έρευνα δεν αποδεικνύει ότι το clubbing αποτελεί θεραπεία ούτε ότι η ίδια εμπειρία ταιριάζει σε όλες. Καταγράφει, όμως, κάτι που συχνά παραβλέπεται: η χαρά, η κίνηση, η μουσική και η παρέα εξακολουθούν να έχουν θέση στη ζωή μιας γυναίκας μετά τα 40.
Το διπλό μέτρο απέναντι στην ηλικία
Πίσω από τη νέα τάση κρύβεται και μια παλιά προκατάληψη. Ένας άνδρας που συνεχίζει να πηγαίνει σε συναυλίες ή να παίζει μουσική μετά τα 40 συχνά θεωρείται πιστός στο πάθος του. Μια γυναίκα της ίδιας ηλικίας μπορεί ακόμη να ακούσει ότι «αυτά είναι για τους νεότερους» ή να αισθανθεί ότι πρέπει να δικαιολογήσει τα ρούχα, την παρουσία και τη διάθεσή της.
Οι γυναίκες της μελέτης αναφέρθηκαν σε σχόλια που τις έκαναν να νιώσουν υπερβολικά ορατές ή εκτός τόπου. Παρ’ όλα αυτά, οι αρνητικές αντιδράσεις δεν καθόρισαν την εμπειρία τους. Πολλές βρήκαν αποδοχή σε πιο ανοιχτές, διαγενεακές κοινότητες, όπου η αγάπη για τη μουσική είχε μεγαλύτερη σημασία από την ημερομηνία γέννησης.
Μια βραδινή έξοδος που χωρά στη σημερινή ζωή
Αλλάζει και η ίδια η νυχτερινή διασκέδαση. Σε αρκετές πόλεις εμφανίζονται πάρτι που ξεκινούν νωρίτερα, μικρότερες βραδιές με συγκεκριμένη μουσική ταυτότητα και διοργανώσεις που δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ασφάλεια και την άνεση. Δεν χρειάζεται κάθε έξοδος να τελειώνει με την ανατολή του ήλιου για να είναι αληθινή.
Για μια γυναίκα που έχει περάσει χρόνια βάζοντας τις ανάγκες των άλλων πρώτες, το να κρατήσει μια βραδιά για τον εαυτό της μπορεί να μοιάζει σχεδόν ριζοσπαστικό. Όχι επειδή ο χορός λύνει τα προβλήματα, αλλά επειδή δημιουργεί έναν μικρό χώρο όπου το σώμα δεν αξιολογείται, η ηλικία δεν απολογείται και η χαρά δεν χρειάζεται να είναι «παραγωγική» για να δικαιολογηθεί.
Δεν θέλουν να γίνουν ξανά 20
Ίσως αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της τάσης. Οι γυναίκες που επιστρέφουν στην πίστα δεν κυνηγούν απαραίτητα μια νεότερη εκδοχή του εαυτού τους. Φέρνουν μαζί τους τη σημερινή τους ηλικία, την εμπειρία, τις φιλίες και τα όριά τους. Ξέρουν καλύτερα ποια μουσική αγαπούν, πού θέλουν να βρίσκονται και πότε θέλουν να φύγουν.
Η επιστροφή τους δεν είναι άρνηση του χρόνου. Είναι μια ήρεμη υπενθύμιση ότι η ενηλικίωση δεν σημαίνει πως η ζωή πρέπει να γίνεται ολοένα και μικρότερη. Μερικές φορές, το πιο ώριμο πράγμα που μπορεί να κάνει μια γυναίκα είναι να φορέσει τα άνετα παπούτσια της, να συναντήσει τις φίλες της και να χορέψει χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός.
Σημείωση: Η μελέτη βασίστηκε σε αυτοεπιλεγμένο δείγμα γυναικών που ήδη συμμετείχαν στην EDM κουλτούρα. Τα ευρήματα περιγράφουν τις εμπειρίες τους και δεν αποτελούν ιατρική σύσταση ούτε γενικεύονται σε όλες τις γυναίκες.
Η άποψή σας έχει αξία
Μοιραστείτε τη γνώμη σας για το άρθρο και συμβάλετε σε έναν χρήσιμο, τεκμηριωμένο και πολιτισμένο διάλογο.
- Σεβασμός στους συνομιλητές
- Σχόλια σχετικά με το θέμα
- Χωρίς προσβολές ή προσωπικά δεδομένα
Δεν υπάρχουν σχόλια
Δημοσίευση σχολίου